Sayfalar

14 Ocak 2021

Örgüt (1976)

Ayhan Işık’ın yönetmen, oyuncu ve “A Film ve Reklamcılık” şirketi olarak yapımcısı olduğu Örgüt filmi sinemamız açısından önemli bir konumda duruyor. Filmin tamamı olmasa bile çok büyük bir kısmı (71 dakikalık filmin 60 dakikası) tek mekanda geçiyor. Tek mekanda  geçen filmlerimiz yok denecek kadar az olması yanında, filmin mekan olarak uçağı seçmesi filmi daha da kıymetli kılıyor. Filmin konusuna gelirsek: Pilot Korkut’un (Ayhan Işık) kullanacağı uçak içerisinde, aralarında Türkiye’nin de bulunduğu 6 delege çok önemli ve gizli bir konuda toplantı yapıp karara varacaklardır. Toplantıyı engellemeye çalışan iki farklı örgütün ölümcül planları vardır. Toplantı sabote edilmeye çalışılır. Düşmanın hain planlarının karşısına pilot Korkut korkusuzca dikilecektir…


8 Ocak 2021

Yangın (1977)

Yönetmenliğini 5 Mayıs 2006 yılında 81 yaşında kaybettiğimiz Atıf Yılmaz’ın yaptığı Yangın filminin ülke sinemamız adına çok önemli bir yeri vardır. Her ne kadar kıyıda köşede kalmış  olsa da ve Atıf Yılmaz’ın devasa filmografisinde (Yangın, yönetmenin çektiği 120 filmden 84. filmidir) geri planda dursa da bu film, Ayhan Işık’ın ölmeden önce oynadığı son filmdir. Dramadan komediye birçok farklı türde film çeken Atıf Yılmaz’ın filmlerinde zengin kadrolar kurduğu ve sinematografiye önem verdiğini biliriz. Yangın’da her ikisinden de bolca var. Kadro alev alev yanıyor resmen…


21 Aralık 2020

La Mano Che Nutre La Morte / Ölümün Nefesi (1974)

“Le Amanti Del Mostro / Canavarın Sevgilisi” filmini çekmek için İtalya’dan İstanbul’a gelen Sergio Garrone ve ekibi aynı kadro ve  aynı lokasyonda (Hidiv Kasrı ve çevresindeki ormanlık alan) bir başka film olan “La Mano Che Nutre La Morte”, İngilizce ismiyle “Evil Face” ya da Türkçe ismiyle “Ölümün Nefesi” filmini de çekerler. Aynı sahnelerin bile yer aldığı “Ölümün Nefesi” Türkiye ve İtalya’da yayınlanmak üzere iki farklı versiyona sahiptir. Farklılıklar kurguda kesilen sahneler olarak kendine yer bulmuştur. Türk versiyonunda, orijinalinde bulunan erotik sahneler, lezbiyen ilişki, bacak kesme ameliyatı vb. sahneler süre olarak kısaltılmıştır. Kimi sahneler ise hiç yoktur. Bir ilginç ayrıntı ise “Canavarın Sevgilisi”  filminde Alex Nijinski karakterini oynayan Klaus Kinski, “Ölümün Nefesi”nde Alex ismini Ayhan Işık’a emanet eder. Üstelik “Canavarın Sevgilisi” filminde Hidiv Kasrı’na eşi ile birlikte at arabasında gelen Klaus Kinski, “Ölümün Nefesi”nde bu sefer konağın sahibidir; Ayhan Işık, at arabasıyla konağa gelir. İkisi de yine doktor rollerindedir. İki filminde başlangıçları neredeyse aynıdır. Daha birçok benzerlik görülebilir. O halde bu iki filmi, Sergio Garrone’nin siyam ikizleri olarak ilan edelim…


13 Aralık 2020

Le Amanti Del Mostro / Canavarın Sevgilisi (1974)

16 Haziran 1979 yılında dünyaya veda etti Ayhan Işık. İstanbul Bebek’te ki evinin balkonunda güneş çarpması sonucu beyin kanamasından öldüğünde henüz sadece 50 yaşındaydı. Arkasında 200’e yakın film bırakmıştı, yaşasaydı belki bir bu kadar daha film çekerdi... Asıl adı Ayhan Işıyan olan ve soyadı Ermenileri çağrıştırdığından “Işık” olarak değiştiren oyuncu, ilk olarak Münir Hayri Egeli’nin “Yavuz Sultan Selim ve Yeniçeri Hasan” filminde rol alarak oyunculuk kariyerine başladı. 1952 yılında Ömer Lütfi Akad’ın “Kanun Namına” filminde oynayarak büyük sükse yaptı. Akad ile işbirliğinden “İngiliz Kemal Lawrence’e Karşı”, “Katil”, “Öldüren Şehir”, “Vahşi Bir Kız Sevdim”, “Kardeş Kurşunu” isimli filmler, Osman F. Seden ile de 1957 yılında “Bir Avuç Toprak” filmleri doğdu.